dinsdag 17 mei 2016

Fietsen en kamperen in de Vlaamse Ardennen

Toen we vier jaar geleden in het hete Zuid-Frankrijk kampeerden wrong het al tegen, maar we dachten toen dat het misschien aan de locatie van de camping lag. Maar toen we vorige zomer weer kampeerden, maar dan in Toscane, bleek het dus toch echt wel aan die auto te liggen. We gebruiken voor onze kampeervakanties een deelauto, handig en al. Maar eenmaal ter plekke missen we onze fietsen echt verschrikkelijk. Voor elke kleine pruts in de auto moeten springen, niet op fietserstempo van het mooie landschap kunnen genieten, die mooie kotsende meisjes op de achterbank en altijd dat eeuwig zoeken naar een parkeerplaats als je eens ergens den toerist wilt uithangen. VRESELIJK!
Na bijna zeven jaar zonder eigen auto kunnen we het niet meer verdragen om er zo afhankelijk van te zijn.

Afgelopen zomer in Italië was het besluit al gevallen, zeker toen we een koppel fietsreizigers zagen arriveren op de camping. Wij waren zo verschrikkelijk jaloers! En de kinderen ook! We zouden de volgende zomervakantie op fietsvakantie gaan!

Dat doe je natuurlijk niet zomaar, enige voorbereiding en materiaal is wel noodzakelijk. Dus gingen we in augustus vorige zomer eens op testtrip naar Vlissingen, met de Bullitt cargofiets volgeladen met vooral autokampeerspullen. Gent - Vlissingen via de fietsknooppunten is zo'n 70km. Dat is ons zo bevallen, en de kinderen genoten er zo ontzettend van dat we zijn gaan sparen voor allerlei fietskampeerspullen. Over de fietsconditie bestond weinig twijfel, ervaring zat.



A photo posted by @stienschrijvers on



A photo posted by @stienschrijvers on




Met Hemelvaart ging de tienjarige dochter met haar vader en de buurjongen al eens fietskamperen in Cadzand. Gent-Cadzand via de fietsknooppunten is zo'n 61km enkel, ze logeerden op deze superleuke camping.

Dit Pinksterweekend gingen we met z'n allen op stap. Het oorspronkelijke plan was om de Vennbahn te gaan fietsen. Met een rechtstreekse trein van Gent naar Welkenraedt, doorfietsen naar Aken en van daaruit naar Troisvierges, 125km in drie à vier dagen. Er bestaan superhandige (maar wel Duitstalige) fietsroutegidsjes. Maar toen was er dat slechte weer, en elke Belg weet dat het in dit land nergens kouder is dan in de Hoge Venen.

De plannen werden bijgestuurd. We vertrokken van thuis uit, in alle vroegte onder een stralende zon richting Vlaamse Ardennen!

Fietstrip Vlaamse Ardennen

Dag 1: Gent - Geraardsbergen: 51km

De wekker ging om 6u, iedereen sprong nog eens in de douche en er werden broodjes gesmeerd. 32 stuks, lijkt veel maar we wisten dat ze op gingen zijn nog voor we op onze eindbestemming van de dag waren. De zon scheen en het was al lekker warm, het zou wel 24 graden worden vandaag!
Omdat er nog wat kettingen gesmeerd en banden opgepompd moesten worden was het pas 7u45 toen we goed en wel vertrokken waren. Het eerste deel van de route was langs het jaagpad langs de Schelde, richting Melle - Merelbeke - Oosterzele - Sint-Lievens-Houtem - Zottegem - Steenhuize-Wijnhuize - Geraardsbergen.

Fietstrip Vlaamse Ardennen


Fietstrip Vlaamse Ardennen

De moraal zat goed, oh wat hadden we er zo'n goesting in! En zo ontzettend prachtig dat de streek is. We hadden vanaf Merelbeke het echte op-reis-gevoel. Glooiing en zonneschijn, en dan ook nog wind in de rug! Zalig! Het klimmen was nieuw voor onze kinderen (en -toegegeven- ook voor mij), maar dat ging echt ontzettend goed. We peddelden zo'n 51km bij elkaar en kwamen al rond 14u op de camping aan. We kampeerden op De Gavers. Niet meteen ons favoriete soort camping maar ze lag perfect op de route, er was verwarmd sanitair (woehoew!) en er was een zwembad en een terras waar er bier en ijsjes waren! Helaas hadden we er niet aan gedacht om ons zwemgerief mee te pakken, wie denkt daar nu aan met zo'n weer! Dus fietsten we nog eens eventjes -ahum- naar Geraardsbergen-centrum om daar ergens wat zwemgerief te kopen. De "bergen" in de plaatsnaam Geraardsbergen hebben wel degelijk betekenis. Man wat hebben wij geklommen! En het afdalen was zo mogelijk nog enger, we hadden het gevoel dat we verticaal stonden! De kinderen leerden we dat ze niet constant mochten remmen, om rokende remmen te voorkomen. Maar Lili was zo bang, en een kind dat uit paniek de controle verliest is nog erger dan te hete remmen, dat we de afdaling te voet deden. Bij het terugkeren naar de camping vogelden we een vlakkere route uit.

Fietstrip Vlaamse Ardennen


Na een heerlijke zwemsessie en bubbelbad, pasta koken en de tent in. Heerlijk geslapen, daar in de Gavers!

Dag 2: Geraardsbergen - Oudenaarde - Zingem: 52km

De nacht was goed geweest, onze nieuwe tenten hadden hun taak goed volbracht. Onze nieuwe compacte slaapzakken hadden ons meer dan warm genoeg gehouden, we sliepen zelfs tot 8u30! De ochtend was een pak frisser dan de dag ervoor. Maar dat wisten we op voorhand. Iedereen had zich warm aangekleed, en rond de middag sprongen we weer op de fiets voor een tocht richting Oudenaarde. Dat zou zo'n 35km zijn, een eitje toch na de trip van gisteren waar we niet eens echt moe van waren!

Fietstrip Vlaamse Ardennen


Toch hadden we geen van allen dezelfde sterke benen als de dag ervoor. Lili had buikpijn en moest geregeld moed bij tanken als er weer eens een eindeloze helling voor haar lag. De vele pauzes, het vele klimmen in de strakke noordenwind maakte dat we amper vorderden. Mijn snelheid geraakte amper boven de 15km/u waardoor mijn telefoon niet oplaadde via mijn naafdynamo. Minder en minder foto's dus, en een gps die ook zonder batterij dreigde te vallen. Niet goed voor de moraal, dit. In Michelbeke deden we een terrasje om te bekomen, hoewel het niet echt terrasjesweer was maar soit. Enkele ijsjes en pannenkoeken later was er weer energie en courage. We begonnen dan ook aan het allermooiste deel van de route, door de Zwalmvallei.

Fietstrip Vlaamse Ardennen

Zo rond 18u waren we pas in Oudenaarde, met eigenlijk al een dikke 40km op onze teller. De kinderen waren doodop, maar wilden nog wel even doorbijten tot aan de camping. Die eenmaal bij aankomst niet meer uitgebaat bleek, zelfs niet de beloofde pop-up. Nu ja, we hadden maar snelsnel gegoogeld dus het was wel onze eigen fout. Zelf hadden we gedacht dat we veel vroeger zouden arriveren en we nog wel zouden kunnen uitwijken naar een ander slaapalternatief. De kinderen zagen het absoluut niet zitten om in het lange gras van de vergane glorie te kamperen. We zijn dan maar frieten gaan eten, om op te warmen en te rusten.

Fietstrip Vlaamse Ardennen


We besloten om naar de paalkampeerplaats van Zingem te rijden, dat was toen nog een tiental kilometer. Iets wat de kinderen eigenlijk amper nog aankonden, dachten we. Schuldgevoel!
Maar eenmaal weer op de fiets na de frieten, een avondzonnetje over de Schelde en een duidelijk plan maakten dat ons goed humeur er weer snel was.

Fietstrip Vlaamse Ardennen


De bivakplaats aan de Spettekraai is werkelijk prachtig. Onze kinderen jubelen bij de gedachte om in de wilde natuur te kamperen. De vogels fluiten al luid en ze horen van alle kanten de koekoek roepen. De tenten worden snel opgezet en dan begint het te regenen. Zacht getik van de regen op het tentzeil maakt dat de kinderen snel in dromenland zijn. Met z'n drietjes gezellig in hun eigen tentje. Wij drinken nog een glaasje wijn in de voortent en besluiten dat het ondanks het geploeter en de frisse temperaturen het een prachtige dag was!

Dag 3: Zingem - Gent: 40km

Het was die nacht erg koud. Zo'n 4° zei de telefoon. Niemand van ons heeft kou gehad, iedereen had lekker geslapen. Leve de warme slaapzakken! Het lastigste was het ontbijt en het opkramen. Met drie kinderen heb je best een hoop gerief mee, en dat is niet in 1-2-3 opgeruimd. We waren wakker rond 7u en zaten om 9u weer op de fiets, koud tot op het bot. We fietsten het centrum in op zoek naar een bakker, en hoopten ons dan weer snel warm te fietsen. Maar de strakke noordenwind blies zo mogelijk nog harder dan de dag ervoor, we fietsten natuurlijk wel langs de gekanaliseerde Schelde waardoor we veel wind vingen. In Gavere gingen we al snel even opwarmen in een koffiehuisje en besloten we een langere route naar huis te kiezen, weg van de Schelde. Dat zou minder saai zijn! Zo maakten we er een tripje van langs Munte - Oosterzele - Merelbeke - Gent.

Fietstrip Vlaamse Ardennen


Het was prachtig daar! We waren rond 12u in het Liedermeerspark voor een terrasje, ietsje later waren we thuis. En toen kwam de zon erdoor!

Ons materiaal

Goed materiaal is onontbeerlijk, je reist immers heel basic en je comfort en reisplezier hangt heel nauw samen. Anderzijds kan je daarin zo ver gaan als je portemonnee het trekt. We hebben ervaren dat hele gewone dingen vaak ook goed zijn! Het gaat hem immers om het plezier van het fietsen, het samen zijn en te genieten van de natuur.

Natuurlijk moet je wel alles meekrijgen op de fiets. De meisjes dragen zelf heel graag ook wat spullen, ze willen niet onderdoen natuurlijk. Stella heeft veel kracht en een beestig goede conditie, met haar tien jaar fietst ze 70km met lichte bepakking en is ze bijlange niet moe. Lili daarentegen is veel minder sterk dan haar zus en door haar frêle gestel ook heel gevoelig aan dipjes als ze niet op tijd eet.
Compacte spullen dus, en in outdoorland is compact en licht vaak een synoniem voor ontzettend duur. Soms kan je daar echt niet aan onderuit, maar soms is iets gewoon ook al goed genoeg.

De tenten
We kozen voor twee tenten, omdat de meisjes graag hun eigen tent wilden. En een familietent voor vijf mensen is gewoon onvindbaar in een formaat en gewichtsklasse voor op de fiets. Tenzij je natuurlijk echt een heel groot budget hebt, denk ik.

Onze grootste tent is de Carl Denig Jupiter 4xt, een grote tunneltent van 6,5kg. Niet licht, wel hele goeie waterdichtheid, een vast kuipzeil, een ruime voortent en een kidsroom. Die tent is echt ideaal, bij regen kunnen we allemaal in de voortent zitten, en Astor heeft zijn eigen kleine compartimentje.

De kleinere tent is de Vango Halo 300, ook goeie eigenschappen en 4,3kg. We zijn altijd al tevreden geweest van Vango. De tent heeft twee ingangen, zo moeten de dames niet over elkaar heen kruipen als ze moeten plassen in het midden van de nacht en de kleine voortentjes bieden plaats aan wat fietstassen.

De slaapzakken
Slaapzakken moeten warm en compact zijn, want we willen wel al eens in het voorjaar kamperen. En dan kan het - zoals in dit Pinksterweekend- best wel fris zijn 's nachts. Ook in de zomer kan het koud zijn 's nachts, en je hebt niet de ruimte om nog wat dekentjes hier en daar mee te nemen.
We kozen voor de Robens Caucasus 300, een klein donzen pakketje maar echt heel warm. Astor heeft de Nomad Triple S, een groter pakket omdat hij synthetisch is (.omdat hij nog niet geweldig zindelijk is 's nachts), maar wel en drieseizoensslaapzak. Ik denk dat de nachttemperatuur van afgelopen weekend 4° echt wel het minimum is voor ons. De slaapzakken hebben ons allemaal goed warm gehouden!

De matjes
Ook de matjes moeten compact zijn, maar een mens wil toch graag wat comfort. De kinderen slapen op deze Thermarest Neoair Venture. Zo klein als een literflesje water, heel comfy maar ze kraken gelijk zot. Voor ons hebben we nog geen matjes, dus namen we onze grote zware autokampeervakantiematjes mee. Ik moet met mijn slechte rug wel wat uitkijken, dus ik ben nog op zoek (en aan het sparen).

De fietsen
Goeie fietsen waar je goed op zit zijn natuurlijk essentieel, anders is er niks aan.

Dries rijdt op een stalen Surly, een frame dat hij zelf heeft opgebouwd.
Daaraan hangt een Add+Bike aanhangfietsje met drie versnellingen voor Astor. Een superstabiele constructie die nog wel enkele jaren meegroeit. Drie versnellingen zijn echt voldoende, ook in heuvelachtig landschap. Op voorwaarde dat het bereik goed zit. Zo'n vijfjarige levert toch niet echt veel extra kracht, en ook, je rijdt beter niet sneller dan 30km/u in een afdaling als je zeker wil zijn dat de kleine blijft zitten. Voor zijn beentjes was de cadans met drie versnellingen altijd goed!
 

Omdat de kinderen hun fiets ook vaak gebruiken buiten de fietsvakantie moest de fiets zowel goed zijn voor in stadsverkeer als voor wat sportiever terrein.
Stella rijdt op een damesfiets maat 44, de kleinste maat met 28" wielen. Een Victoria met zeven naafversnellingen, naafdynamo en stevige bagagedrager. Dries monteerde wel een groter tandwiel achteraan zodat al haar zeven versnellingen lichter fietsten, en wat dikkere banden want dat geeft meer comfort en grip. Het klimmen en dalen ging perfect.

Lili rijdt op een Prince kinderfiets met 26" wielen met dikke banden, lederen brookszadeltje, dezelfde versnellingen als Stella en ook een naafdynamo. Lili heeft een Monkey-Mee op haar bagagedrager staan, handig voor de boekentas maar ook voor fietskampeerbagage!

Ik rijd op een Hartje Salerno, een stalen fiets met naafdynamo en crème ballonbanden. Ik heb een zilverkleurige tubus-voordrager en een stevige bagagedrager achteraan. Ik spaar nog voor een rohloffversnellingsnaaf en een zilverkleurige tubus-achterdrager.

Zowel Dries als ik kunnen via de naafdynamo gsm en gps opladen op het stuur. Superhandig!

Uiteraard komen alle fietsspullen uit de Tuub-stal!

Interessante links

Zijn er nog tips of interessante blogs, laat maar weten!

maandag 22 februari 2016

Winterwandeling in een eindeloos bos

Ergens op een zondag in december -toen het eigenlijk zeker 10 graden te warm was voor de tijd van het jaar- wilden wij bos en stilte en wandelen en eindeloosheid. We hadden een beetje spijt dat we voor de kerstvakantie geen reisje hadden gepland, dus besloten we om een dag te gaan wandelen in de Ardennen.
Groene Halte wandeling

Ik had al eens gehoord van de Groene Haltes, dat leek ons wel wat! Je neemt de trein (of de bus) tot aan je startpunt van je wandeling, en de wandeling is zo uitgestippeld dat je weer aan een station eindigt. Zo hoefden we geen deelauto te reserveren en konden we ontbijten op de trein en wat spelletjes spelen! Als je richting Wallonië wilt dan heb je de keuze tussen verschillende wandelingen.


Groene Halte wandeling

Wij kozen voor de wandeling Bronnenland - Kasteel van Franchimont. Omdat onze kinderen alledrie al goed kunnen wandelen waren we niet meer verplicht te kiezen voor een kinderwagenvriendelijke route, wel moesten we rekening houden met de afstand en eventuele mogelijkheden om de wandeling te verkorten. Dat is het handige aan de Groene Haltes, alle opties worden duidelijk aangeduid!

Groene Halte wandeling
Zondagochtend namen we de trein in Gent-Sint-Pieters om 8u24 richting Eupen, we stapten over in Verviers. We waren 2u en 45 minuten onderweg. Tijd genoeg dus om op het gemak te ontbijten op de trein en wat te kletsen. 
Eenmaal aangekomen in Spa zagen we bij het uitstappen het grote bord van de Groene Halte al staan. We gingen naar het loket van het station, er was niemand op de loketbediende na. Ik haalde mijn beste Frans boven en vroeg om de brochure van de Groene Halte. De loketbediende krabbelde even in zijn haar en keek me met een frons aan...oei... maar even later had hij toch de Nederlandstalige versie van de brochure opgediept. De brochure van de Groene Halte is echt heel gebruiksvriendelijk uitgewerkt en kost maar 1,5€! Naast een duidelijke kaart vind je ook een beschrijving van de route en de hoogtepunten. Zo weet je wanneer je het laatste cafeetje passeert op je route en wanneer het uitzicht prachtig zal zijn na een stevige klim.

Groene Halte wandeling
De wandeling begint in Spa en leidt je een klein stukje door het stadje. Dan ga je steil omhoog naar de beroemde bronnen. Dat is een toeristische trekpleister en dus best druk, maar onze kinderen vonden het fascinerend om aan de tapkraantjes bronwater rechtstreeks uit de bronnen te kunnen proeven. Wat hen wel wat tegenviel, want ons kraantjeswater is wel duizend keer lekkerder volgens hen!
Eenmaal de bronnen gezien, volgt de wandeling een groot stuk de rood-witte GR-markering en kwamen we geen mens meer tegen. Hallo eindeloos bos!

Groene Halte wandeling

Groene Halte wandeling

Groene Halte wandeling
We kozen voor de verkorte wandeling van 9,5 kilometer, dat leek ons wel ruim voldoende voor de jeugdige beentjes. En dat bleek achteraf gezien de ideale afstand. We wandelden op ons gemak, aan het tempo dat de kinderen bepaalden. Ze stopten al eens graag om wat stokken op te rapen, wat met hun voeten in de modder te trappelen en vermeende wolvensporen te zoeken...Of ze liepen al eens met een klein hartje een dicht sparrenbos in op zoek naar roodkapje.
Onderweg liepen we door loofbossen, naaldbossen, kwamen we langs een snel stromend riviertje en een rustig vijvertje. We picknickten onderweg op een stel dikke net omgezaagde boomstammen.

Groene Halte wandeling

Groene Halte wandeling

Na zo'n dik vier uur door Ardense bossen stappen en dralen en ontdekken en genieten kwam het kasteel van Franchimont in beeld, dat hoog boven het dal uittorent. Helaas zouden we niet tot daar geraken met die vermoeide kleine beentjes.
In de brochure staan ook alle uren van de trein per station op de wandeling vermeld, wat wel handig is want zo kan je inschatten of je nog eventjes blijft staren naar dat kabbelende beekje of beter gewoon verder door stapt.

Groene Halte wandeling
In Franchimont namen we de trein terug naar Verviers en van daaruit terug naar Gent. De dochters konden ontspannen met een boek in de trein, de kleinste deed een dutje.
Rond 19u waren we weer thuis en konden we terugkijken op een overheerlijke dag vol eindeloos bos en gezinsgeluk!

vrijdag 4 september 2015

#mijnkorteritten (ahum late) prijsuitreiking!

De campagne Mijn Korte Ritten ligt alweer enkele maanden achter ons en kan niet anders dan een groot succes genoemd worden! Onze blogchallenge-groep deed het overweldigend goed, met onze 85 leden legden we een dikke 14000km af!

Voor mezelf was deze campagne eigenlijk geen uitdaging. We hebben geen auto, die is immers al sinds 2009 de deur uit, niet nodig! Het grootste gevoel van bevrijding ooit en we hebben nog geen seconde spijt van die beslissing! Het is dan ook geweldig om te zien hoe anderen proeven van wat meer fietsen en wat minder auto, en dat is dan ook meteen de reden waarom ik deze campagne wilde promoten! Ik vond jullie instagramfoto's heerlijk!

 Mijn korte ritten

Genoeg getalmd (sorry!), tijd voor de prijsuitreiking! De Tuub-cadeaubon van 25€ gaat naar Ruth Cnockaert! Jeuj!

dinsdag 9 juni 2015

Zadel op stang en #korteritten-prijs

Ik ben wellicht niet de enige die met wat weemoed terugdenkt aan die heerlijke fietsritjes met een kleine uk in het kinderstoeltje vooraan. Hoe heerlijk was die verbazing bij het zien van de koe in de wei, dat immer wijzende vingertje naar de brommers en de auto's rondom ons en de luchtige gesprekjes over koekjes en chocolade op de fiets! Astor is al een hele tijd te groot voor zo'n kinderstoeltje vooraan, hij is gewoon nog steeds een reusje. Het goeie nieuws is dat er een hele simpele oplossing voor bestaat: Zadel Op Stang!

Zadel op stang


Zadel op stang

Ik zag deze stoeltjes jaren geleden al in Amsterdam. Ook in Berlijn en in Leuven bijvoorbeeld rijdt zowat elke ouder met oudere kinderen (het kan een gewicht tot 40kg aan) met zo'n zadeltje rond. Hier in Gent zijn ze eerder zeldzaam. Allez nu! *

Zadel op stang

Zadel op stang

Het is enorm praktisch want je houdt je bagagedrager vrij voor fietstassen of nog een ander fietsstoeltje of eender welke andere troep je wilt vervoeren. Het maakt mijn wondermooie Achielle lichter en ik vind 'm veel mooier zo dan met een ander stoeltje. Het ding scoort dus hoog bij mij!

Zadel op stang

 Zadel op stang

Zadel op stang

Jaloers? Op mijn zadel-op-stang? Of op mijn Achielle? Of op dat zàlige Brookszadel van mij (man dat is echt een cadeautje voor uw poep!)? Of heb je nog wel andere fietsspullen op je wish-list staan? Of een dringende fietsherstelling nodig? Als je met onze blogchallenge meedoet met #korteritten dan maak je kans op een cadeaubon van 25€ van Tuub!

Ah en ik wil ook toch nog efkes zeggen dat wij allemaal geweldig goed bezig zijn zeg met die korte ritten!

Zadel op stang


*Tuub verkoopt en installeert deze zadeltjes. Er bestaan verschillende modellen, het hangt een beetje af van je fietsframe wat de kostprijs ervan is en of de installatie mogelijk is. Meer info bij den Tuub dus he, ahja!

zondag 31 mei 2015

#blogchallenge #korteritten

Ga je ook wel eens met de auto naar de bakker, voor slechts één brood en wat pateekes? Of rij je op de dag des Heren wel eens met de koersfiets  - kilometers vreten-  en daarna de auto in voor de zondagse bezoekjes aan de bomma? Dan hebben wij een uitdaging voor jou!

Samen met Riet, Sanseveria en Kelly wil ik onze lezers uitdagen om van 1 tot 30 juni de korte (of langere) autoritjes die je dagdagelijks maakt in te ruilen voor een stap- of fietstocht, en dit alles binnen de campagne mijn korte ritten.


Volg onze belevenissen in deze campagne op onze blogs, facebookpagina's en op onze Instragram-accounts en sluit aan bij onze onze groep! Laat ons weten hoe jij het doet met die korte ritten, post linkjes naar jullie eigen anekdotes en foto's met de hashtags #korteritten en #blogchallenge, en vul je eigen gefietste en gestapte kilometers in op de website van de campagne! Natuurlijk vallen er leuke prijzen te winnen! Zowel voor de mijn korte rittencampagne zelf als via onze blogchallenge is er een prijzenpot!



 
Doe je mee?
Registreer je dan nu op de campagnewebsite www.mijnkorteritten.be, kies jouw persoonlijk streefdoel en sluit je aan bij onze groep! Door je fietsritjes of staptochten te registreren op de campagnewebsite van Mijn Korte Ritten kom je meteen te weten hoeveel CO²-uitstoot je hebt vermeden, hoeveel kosten je hebt bespaard en hoeveel calorieën je extra verbrand hebt!




vrijdag 22 mei 2015

Parijs!

De dochters en ik, wij smeedden onlangs geheime plannen. Tijdens dat ene laatste overdreven zonnige weekend in oktober (20°c zeg!) werd een jarige ontvoerd!

Parijs!

Het idee komt van de dochters, die zelf eigenlijk heel graag de Eiffeltoren eens wilden zien en dat dan zo wisten aan te pakken dat het toch een cadeautje voor hun vader werd. De leperds!

Parijs!

Parijs!

We verbleven in een appartementje via Airbnb vlakbij Parc de la Vilette, in het noorden van Parijs. Vlakbij Cité des sciences.

Parijs!
 Ziet! Niet alleen Turnhout heeft een tet!

Parijs!

Parijs!

Parijs!

Parijs! 
In Parc de La Vilette is er een gemeenschapstuintje, en op het moment dat wij er waren was er ook een bio-beurs in de Grande Halle. Naast die grote hallen was er een terrasje -waar de volwassenen onder ons pintjes dronken en de jeugd kampen bouwde- dat ons heel hard aan dat van DOK deed denken, we voelden ons al direct thuis zie! Daarnaast is er in datzelfde grote park ook een fantastisch mooie speeltuin, die was helaas gesloten toen wij er waren wegens onderhoud.




Vanuit La Vilette wandelden we een stuk langs het Canal De L'Ourcq richting centrum, onderweg namen we de metro wat de kinderen echt fascinerend vonden.

Parijs!

Parijs!

Parijs!

Parijs!

Op naar Marché des Enfants-Rouges om een hapje en een drankje! Bij de ingang zat zelfs een echte geit!

Parijs!

Parijs!

Parijs!

Parijs!

Parijs!

Parijs!

En daarna even spelen in het parkje om de hoek.

Parijs!

Nog meer metro...

Parijs!

Parijs!

Parijs!

... op weg naar het hoogtepunt van het weekend

Parijs!

Parijs!

De reacties van de kinderen toen ze de Eiffeltoren zagen opdoemen eenmaal voorbij het hoekje waren goud waard. Ze waren in de wolken! We kochten geen tickets op voorhand voor de lift, die zijn best duur en dan is het nog aanschuiven geblazen op drukke dagen. De rijen aan de trappen (betalend, redelijke prijs maar niet op voorhand te boeken) waren gigantisch lang. Een grote teleurstelling was het niet, want er was natuurlijk ook een ijsjeskraam!

Parijs!
En levende standbeelden, natuurlijk.

Parijs!

Parijs!

Parijs!


Parijs!

Parijs!

Op naar Montmartre! Met je weekendbiljet voor de metro kan je ook met het liftje naar boven. De meisjes en de jarige namen de trappen en deden om ter eerst met de rest van de familie die met de lift ging. Zij wonnen.

Parijs!


Parijs!
Parijs!



Op dag 2 was het al even stralend weer! We begonnen met Centre Pompidou. Helaas niet voor een tentoonstelling want daar was geen tijd voor, maar we wilden wel absoluut helemaal tot boven gaan voor het uitzicht en ook omdat het ook geweldig tof is om door buizen naar boven te glijden. Een panorama-ticket kost niet veel (3€, kinderen gratis) en kan je kopen aan een ticket-automaat in de hall.

Parijs!

We moesten even wachten tot de deuren opengingen, geen beter speelgoed om de tijd te doden dan een step op die plaats!

Parijs!

Parijs!

Leuk was dat ze vanop die hoogte alles konden zien wat we een dag eerder hadden bezocht!

Parijs!

En soms was er ook al eens iemand boos.

Parijs!


Parijs!

Parijs!

Parijs!


Naast Centre Pompidou staat de Stravinsky-fontein, de kinderen hebben er zeker een uur rondgehangen terwijl wij genoten van ons aperitief op een terrasje onder de platanen.

Parijs!

Parijs!


Parijs!


Parijs!


Parijs!

Daarna ging het richting Notre-Dame en Pont-des-arts waar we zeker drie Aziatische bruidsparen mét crew zagen voor hun trouwalbumfoto's, en waar we overrompeld werden door selfie-sticks.

Parijs!

Parijs!


Parijs was overheerlijk! De kinderen genoten met volle teugen, alledrie! En wij natuurlijk ook. Citytrippen met kinderen van deze leeftijd (toen 3,7 en 8) gaat perfect, zeker als het zonnetje zo heerlijk schijnt. Ze waren van het begin tot het einde geïnteresseerd, en konden goed volgen omdat ze hun steppen bij hadden. Dat in combinatie met de metro, maakt dat ze totaal niet zeurden om de vele kilometers en dat wij rapper moe waren dan hen. We hadden ook een fietsslotje mee om de steppen vast te leggen als we ergens binnen wilden, of naar boven bij Montmartre bijvoorbeeld.

Parijs!